جنگهاى خونین

در منابع دینى ، از جنگ هاى خونین و کشتارهاى بزرگ نیز، به عنوان نشانه هاى ظهور یاد شده است (367) . گویا این جنگها بین اهل باطل ، بر سر رقابتهاى مادى و سیاسى روى مى دهد که در نهایت ، بدون پیروزى هیچ یک از دو گروه و پس از بر جاى گذاشتن . انبوهى از کشته ها، پایان مى یابد. بروز چنین فاجعه اى بزرگ ، نتیجه طبیعى فساد زمین و فراگیر شدن ظلم و جور است . از برخى روایات ، استفاده مى شود که در منطقه ((قرقیسا)) جنگ عظیمى بین بنى عباس و مردانى رخ مى دهد که نوجوانان زورمند، فرسوده و پیر مى گردد و لاشه هاى کشته هاى بر روى هم انباشته مى گردد. از قرائن و شواهد برمى آید که این خون ریزیهاى بزرگ ، در همان واقعه خروج سفیانى و آشوبهاى آن زمان است و حادثه جداگانه اى نیست .
این احتمال نیز وجود دارد که منظور از این روایات ، در هم کوبیدن مستکبران و دشمنان حق و عدالت باشد که در زمان ظهور و به دست مهدى (ع ) انجام مى شود، بنابراین از وقایع دوران ظهور است ، نه نشانه ظهور..

/ 0 نظر / 7 بازدید