قتل نفس زکیه

نفس زکیه ، یعنى فرد بى گناه ، پاک ، کسى که قتلى انجام نداده است و جرمى ندارد .

حضرت موسى در اعتراض به کار خضر مى فرماید :

(( اقتل نفسا زکیه بغیر نفس ))

آیا جان پاکى را بى آن که قتلى انجام داده باشد، مى کشى ؟

گویا در آستانه ظهور مهدى (عج )، درگیر ودار مبارزات زمینه ساز انقلاب مهدى (ع )، فردى پاکباخته و مخلص ، مخلصانه در راه امام (ع ) مى کوشد و مظلومانه به قتل مى رسد. فرد یاد شده ، از اولاد امام حسن مجتبى است که در روایات ، گاهى از او به عنوان : ((نفس زکیه ))، ((سید حسنى )) یاد شده است .
قتل نفس زکیه ، چنانکه قبلا یاد کردیم از نشانه هاى حتمى و متصل به ظهور است . هر چند در منابع عامه ، نامى از آن برده نشده ، ولى در منابع شیعه ، روایات آن فراوان و بلکه متواتر است از این روى ، در اصل تحقق چنین حادثه اى به عنوان علامت ظهور، شکى نیست ، هر چند جزئیات آن و نیز زمان و مکان تحقق آن و ویژگیهاى مقتول ، مشکل است .
برخى احتمال داده اند که مراد از نفس زکیه ، محمد بن عبدالله بن حسن ، معروف به نفس زکیه است که در زمان امام صادق (ع ) در منطقه ((احجاز زیت )) در نزدیکى مدینه کشته شد.
این احتمال درست نیست ، به چند دلیل :
1. لازمه اش این است که پیش از تولد مهدى (ع )، بلکه پیش از آن که امامان (ع ) از آن خبر دهند، این نشانه رخ داده باشد.
2. در روایات تصریح شده که نفس زکیه ، بین رکن و مقام کشته مى شود و حال آن که محمد بن عبدالله بن حسن ، در منطقه ((احجار زیت )) در نزدیکى مدینه کشته شده است .
3. همان گونه که پیش از این اشاره کردیم ، برابر روایات قتل نفس زکیه ، از نشانه هاى حتمى و متصل به ظهور است ، حال آن که محمدبن عبدالله ، سالها پیش از تولد مهدى (ع ) به قتل رسیده است .
امام باقر(ع ) مى فرماید:

(( لیس بین قیام القائم (ع ) و قتل النفس الزکیه اکثر من خمس عشر لیله . ))

بین ظهور مهدى (ع ) و کشته شدن نفس زکیه ، بیش از پانزده شبانه روز فاصله نیست .
محمد بن عبدالله بن حسن ، معروف به نفس زکیه ، در زمان امام صادق (ع ) و در سال 145 ه - .ق . به قتل رسیده و از آن هنگام تا به حال ، بیش از ده قرن مى گذرد و نمى تواند علامت متصل به ظهور باشد.
به نظر مى رسد، امورى چون همنامى وى و پدرش با پیامبر اکرم (ص ) و پدر گرامى ایشان ، شباهت ظاهرى ، بودن وى از خاندانى شریف و بزرگوار امام حسن مجتبى (ع )، وجود برخى نشانه ها، چون داشتن خالى سیاه بر روى کتف راست ، قیام وى در شرایط سخت و در اوج خشونت بنى امیه و از همه مهمتر، شیطنتها و تحریفهاى بنى عباس ، سبب گشته بود که مردم به اشتباه بیفتند و گروهى او را مهدى تصور کنند.
علاوه بر این ، از برخى قرائن استفاده مى شود که خود ((نفس زکیه )) و پدرش عبدالله محض ، که شیخ بنى هاشم در آن عصر به شمار مى رفت و نیز برادرش ابراهیم ، به ایجاد و تقویت این شبهه در بین مردم دامن مى زدند و چنین وا مى نمودند که گویا مهدى ایشان ، همان مهدى موعود است . آنان مى خواستند از این راه ، در رسیدن به قدرت و پیروزى انقلاب خویش و در هم شکستن بنى امیه کمک بگیرند. امام صادق (ع ) در همان هنگام ، آنان را از این کار بازداشت

/ 0 نظر / 11 بازدید