سفیانى در نبرد فتح قدس

از روایات مربوط به این نبرد بزرگ برمى آید که سفیانى ، خوشبختانه با مشکلات زیادى روبرو مى شود، نخست ضعف در پایگاه مردمى او در سرزمین شام ..زیرا قدرت و موقعیت فرمانروائى او هر اندازه به نفع او باشد باز مردم خطه شام مسلمانند... و آنان معجزات و کرامات حضرت مهدى (ع ) و شکست هاى ستمگر زمان خویش ، سفیانى ، و نوکرى او را به نفع دشمنان مسلمانان مشاهده مى کنند.. از این رو موج عشق به حضرت مهدى و دوستى و گرایش به آن حضرت قوت مى گیرد و بیزارى و پراکندگى ، نسبت به سفیانى و سیاستهاى وى بیشتر مى گردد.
بلکه احتمال بیشتر به عقیده من این است که نهضت گسترده همه جانبه و مردمى هواداران حضرت مهدى (ع ) در سوریه ، اردن ، لبنان و فلسطین بر پا مى شود. زیرا روایات خاطرنشان مى سازد که مهدى (ع ) با سپاه خود بسوى سرزمین شام لشکرکشى مى کند و در ((مرج عذراء)) ناحیه اى درسى کیلومترى دمشق اردو مى زند. این امر دست کم دلالت دارد بر اینکه سفیانى از نگهدارى مرزهاى خود و از ایستادگى در برابر پیشروى سپاه حضرت مهدى (ع ) عاجز است و حتى روایات مى گوید سفیانى دمشق ، پایتخت خود را تخلیه مى کند و به داخل فلسطین باز مى گردد و پایتخت و یا مقرّ فرماندهى خود را درمنطقه رمله  جایى که نیروهاى رومیان یا شورشیان رومى در آن فرود مى آیند، انتخاب مى کند.
همچنین روایات مى گوید:

که حضرت مهدى (ع ) در شروع نمودن نبرد درنگ مى کند و مدتى در حومه دمشق مى ماند تا بزرگان و مؤ منان اهل شام آنهایى که هنوز به آن حضرت نپیوسته اند به او ملحق شوند. و سپس ‍ حضرت از سفیانى مى خواهد که جهت گفتگو شخصا با آن بزرگوار ملاقات کند. آنگاه یکدیگر را ملاقات مى کنند.

 وى تحت تاءثیر شخصیت حضرت مهدى (ع ) قرار مى گیرد و با آن حضرت بیعت مى کند و تصمیم مى گیرد دست از جنگ بردارد و منطقه را تسلیم امام (ع ) نماید اما نزدیکان و پشتیبانان سفیانى وى را پس از آن سرزنش و نکوهش مى کنند و او را از تصمیم خود منصرف مى سازند!
این پدیده ها و رویدادهائى است که اندکى قبل از فتح قدس و آزادى فلسطین رخ مى دهد و ما آنرا در روایات مربوط به حضرت مهدى (ع ) مى خواهیم هیچگونه تفسیرى با معیارهاى طبیعى و سیاسى ندارد مگر ضعف پایگاه مردمى سفیانى در سرزمین شام و وجود موج مردمى طرفدار مهدى (ع ). بلکه به گفته برخى از روایات ، بخشى از نیروهاى سفیانى با حضرت مهدى (ع ) بیعت نموده و به آن حضرت مى پیوندند.
از امام باقر (ع ) روایت شده است که فرمود:
آنگاه وى (یعنى حضرت مهدى ) (ع ) به کوفه مى آید و در آنجا، تا هر زمان که خدا بخواهد مى ماند تا آنکه ظهور نماید سپس او و همراهانش به مرج عذراء مى آیند در حالیکه بسیارى از مردم به آن حضرت پیوسته اند، و در این هنگام سفیانى در منطقه رمله بسر مى برد.

 تا اینکه آنها یکدیگر را ملاقات مى کنند و آن روز روز شناخت مؤ منان واقعى است مردمى که با سفیانى هستند از پیروى آل پیامبر دست مى کشند و عده اى از مردم که با آل پیامبر هستند به سوى سفیانى مى گروند، آنها از پیروان او بوده مى روند تا به طرفداران وى بپیوندند هرکس در آنروز بسوى درفش خود مى شتابد.. و آن روز روز شناخت مؤ منان واقعى و ممتاز مى باشد.
و در نسخه خطى ابن حماد از على (ع ) روایت شده است که فرمود:
وقتى سفیانى لشکرى به سوى مهدى مى فرستد در بیابان بیداء به هلاکت مى رسند و این خبر به اهل شام مى رسد، آنها به خلیفه خود مى گویند مهدى ظهور نموده است با او بیعت کن و به اطاعت وى در آى و گرنه تو را مى کشیم ، او عده اى را جهت بیعت نزد آن حضرت مى فرستد. و مهدى از سوى دیگر حرکت مى کند تا در بیت المقدس فرود آید.
این روایتى است که اوج حرکت مردمى و دوستداران حضرت مهدى (ع ) و مخالفان سفیانى را نشان مى دهد و در همین نسخه آمده است :
حضرت مهدى مى گوید پسر عموى مرا نزد من آورید تا با وى سخن گویم پس او نزد حضرت آمده و به او گفتگو مى کند وى زمام امر را به امام (ع ) تسلیم و با او بیعت مى کند! و چون سفیانى نزد یاران خود باز مى گردد قبیله کلب او را نادم و پشیمان مى کنند به همین جهت او برمى گردد و تقاضاى فسخ پیمان مى کند امام نیز بیعت وى را فسخ مى کند.

 آنگاه سفیانى لشکریان خود را براى جنگ با امام بسیج مى کند ولى امام (ع ) او را شکست مى دهد و خداوند رومیان را نیز بدست آن حضرت منهدم مى سازد.
معنى عبارت قبیله کلب او را پشیمان مى کند یعنى او را نسبت به بیعت با حضرت مهدى (ع ) پشیمان مى نماید و کلب نام دایى هاى سفیانى و نام عشیره آنهاست .. و کسانى که در حقیقت سفیانى را پشیمان و حکومت او را از ساقط شدن در برابر حرکت مردمى طرفدار امام حفظ مى کنند و او وادار به پیکار با آن حضرت مى سازند، پشتیبانان یهودى و رومى وى مى باشند چنانکه روایات پیشین و غیر آن نشانگر این معناست و ما در مبحث نبرد فتح قدس آن را بیان خواهیم کرد.
به هر حال ، سفیانى موفق نمى شود از این جو مردمى طرفى بربندد و از آن فرصتى که امام مهدى(ع ) به وى مى دهد استفاده کند و مسلمانان سرزمین شام هم موفق به ساقط نمودن حکومت سفیانى و ارتش او نمى شوند از این رو وى و هم پیمانانش نیروهاى خود را براى جنگى بزرگ آماده مى کنند جنگى که محورهاى آن به گفته روایات از عکّا تا صور از آنجا تا انطاکیه در ساحل دریا و از دمشق تا طبریه و تا داخل قدس گسترش مى یابد.
در این هنگام غضب خداوند و خشم مهدى (ع ) و سپاهیانش بر سفیانى و هم پیمانان وى فرو مى بارد، نشانه ها و معجزات الهى بدست مهدى (ع ) آشکار مى شود.

و سختى و تیره روزى به سفیانى و حامیان یهودى و رومى او روى مى آورد و به بدترین شکل شکست مى خورند.. و سرانجام ، سفیانى بدست یکى از سپاهیان امام مهدى (ع ) دستگیر مى شود و چنانکه روایات مى گوید وى را در کنار دریاچه طبریه و یا در ناحیه ورودى قدس بقتل مى رسانند. بدین گونه به زندگى جنایت بار طاغوتى که در مدت پانزده ماه دست به جنایاتى زده که دیگران در سالهاى طولانى نمى توانند مرتکب آن شوند، پایان مى دهند.

/ 0 نظر / 8 بازدید