خسف در بیداء

واژه خسف ، به معناى فرو رفتن و پنهان شدن است و بیداء، نام سرزمینى است بین مکه و مدینه . ظاهرا منظور از خسف در بیداءآن است که سفیانى ، با لشکرى عظیم ، به قصد جنگ با مهدى (ع ) عازم مکه مى شود، در بین مکه و مدینه و در محلى که به سرزمین بیداءمعروف است ، به گونه معجزه ، به امر خداوند، در دل زمین فرو مى روند.
این حادثه ، در روایات بسیارى از عامه و خاصه ، به عنوان نشانه ظهور بیان شده در شمارى از آنها بر حتمى بودن آن نیز تاءکید شده  است . صاحب منتخب الاثر، پس از ذکر این نشانه تصریح مى کند که روایات آن ، به حد تواتر مى رسد. اینک ، دو نمونه از آن روایات :

على (ع ) در تفسیر آیه شریفه و لوترى اذفزعوا فلافوت و اخذمن کان قریب .

قبیل قائمنا المهدى یخرج السفیانى .... و یاتى المدینه جیشه حتى اذا انتهى الى البیداء خسف الله  به .

در آستانه ظهور قائم ما، مهدى (ع ) خروج مى کند... سپاه وى ، به سوى مدینه حرکت مى کند و چون به سرزمین بیداء مى رسند، خداوند آنها را در کام زمین فرو مى برد.
یا مى فرماید :

و یخرج رجل من اهل بیتى فى الحرم فیبلغ السفیانى ، فیبعث الیه جندا من جنده فیهزمهم فیسیر الیه السفیانى بمن معه ، حتى اذاجاوزوا بیداء من الارض ، خسف بهم ، فلاینجوا منهم الا المخبر عنهم .

مردى از خاندان من ، در سرزمین حرم قیام مى کند، چون خبر ظهور وى به سفیانى مى رسد، وى ، سپاهى از لشکریان خود را براى جنگ ، به سوى او مى فرستد، ولى (سپاه مهدى ) آنان را شکست مى دهد، آنگاه خود سفیانى با لشکریان همراه ، به جنگ وى مى روند و چون از سرزمین بیداء مى گذرند، در زمین فرو مى روند و جز یک نفر، که خبر آنان را مى آورد همگى هلاک مى شوند.
گر چه حادثه خسف در منطقه بیداءو در مورد لشکر سفیانى واقع مى شود، ولى در برخى روایات ، غیر از خسف در بیداء، از خسف در مشرق و خسف در مغرب نیز یاد شده است . و این نشانگر آن است که در سایر نقاط زمین نیز، چنین حوادثى رخ مى دهد و به امر خداوند دشمنان مهدى )عج )، بدین وسیله نابود مى گردند.

/ 0 نظر / 7 بازدید